Μεσ. την Χαρά

Καλημέρα - καλημέρα
του Θεού και τούτη μέρα
ραντεβού με την Υγεία,
Δύναμη, Καλή Καρδιά,
να έχουμε όλοι την Αγάπη
και να ζούμε με Χαρά.

Όταν έρχεται η παρέα

και σου λέει καλημέρα,

τότε φεύγει κάθε θλίψη

κι έρχεται ξανά η ελπίδα,

έρχεται και σου θυμίζει

πως δεν είσαι μοναχός.

Μας αξίζει κάθε φίλος

που μας στέλνει ο Θεός.

Με την Αγάπη, σαν οδηγό

Η Φύση, Φίλοι μου καλοί,

πλάστηκε για τον Άνθρωπο

κι είναι κληρονομιά μας.

Με την Αγάπη, σαν οδηγό,

ας πορευτούμε, από εδώ κι εμπρός,

να βρούμε τη Χαρά μας.

Με την ΑΓΑΠΗ

2013 χρόνια πολλά σας γενικώς ...

Φίλες και Φίλοι θα ήθελα, θερμά να ευχαριστήσω,

τον παντοδύναμο Θεό για την χρονιά που ήλθε.

Δώρο είναι επουράνιο, είναι η ευκαιρία,

για μια ζωή πιο συνετή προς την σωστή πορεία.

Δυο λεξούλες έστειλα με μια φωτογραφία

κι αν ίσως το παράκανα, θερμά παρακαλώ σας,

μη μου καταλογίσετε το σφάλμα ως αμάρτημα,

διότι σε ότι έγραψα ήθελα το καλό σας.

ΑΓΑΠΗ!

ΕΝΑ ΣΠΟΥΡΓΙΤΗΣ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ

Δεν αγοράζεται η Αγάπη.

Ένας αγρότης πουλούσε κουταβάκια. Έφτιαξε λοιπόν μια πινακίδα κι όπως έβαζε το τελευταίο καρφί, αισθάνθηκε κάποιον να τον τραβά από το μανίκι.
Γύρισε κι είδε ένα μικρό αγόρι.
"-Κύριε, θέλω να αγοράσω ένα κουταβάκι" είπε το αγόρι.
Ο αγρότης σκέφτηκε λίγο και απάντησε.
-"Ξέρεις, αυτά τα κουταβάκια είναι από πολύ σπουδαίους γονείς και στοιχίζουν πολλά χρήματα."
Το αγόρι χαμήλωσε το κεφάλι για ένα λεπτό. Μετά έβγαλε από τη τσέπη του μερικά κέρματα. τα έτεινε στον αγρότη και ρώτησε:
- "έχω αυτά τα χρήματα. Φτάνουν για να αγοράσω ένα κουταβάκι;"
Ο αγρότης έβγαλε ένα σφύριγμα και στη στιγμή πετάχτηκε από το σκυλόσπιτο η μαμά σκύλα κι από πίσω της τρέχοντας πέντε γούνινες μπαλίτσες. Το αγόρι τα κοιτούσε με μάτια γεμάτα ευτυχία. Ξαφνικά, είδε μια ακόμα γούνινη μπαλίτσα να έρχεται προς το μέρος τους, ακολουθώντας όμως με μεγάλη δυσκολία τα άλλα κουτάβια. Σερνόταν και αγωνιζόταν να τα φτάσει.
-"Αυτό θέλω" είπε το αγόρι.
- "Μα δεν μπορείς να πάρεις αυτό" είπε ο αγρότης.
"Δεν θα μπορέσει ποτέ να τρέξει και να παίξει όπως τα άλλα κουτάβια".
Το αγόρι έσκυψε και σήκωσε το μπατζάκι του παντελονιού του αποκαλύπτοντας δύο ατσάλινες λάμες να συγκρατούν το πόδι του και να καταλήγουν σε ένα ειδικό παπούτσι.
- "Βλέπετε κύριε" είπε το αγόρι, "ούτε κι εγώ μπορώ να τρέξω πολύ καλά και θα χρειαστεί στη ζωή του κάποιον να τον καταλαβαίνει".
Ο αγρότης με δάκρυα στα μάτια έσκυψε, πήρε το κουτάβι και το απόθεσε στην αγκαλιά του αγοριού.
-"Πόσο κάνει;" ρώτησε ο μικρός.
-"Τίποτα δεν κάνει" είπε ο αγρότης.
Το μικρό αγόρι του είχε δώσει το μεγαλύτερο μάθημα ζωής.
.ΔΕΝ ΑΓΟΡΑΖΕΤΑΙ Η ΑΓΑΠΗ.