Ένας
πνευματικός άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος, που στην γήινη ζωή του έμαθε
να βαδίζει στο θεϊκό μονοπάτι. Δεν ξεχωρίζει από τους άλλους ανθρώπους.
Για κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα μέρος του πνευματικού κόσμου, δηλαδή ένας
σύνδεσμος με τον Θεό.
Ένας πνευματικός άνθρωπος βαδίζει κατευθείαν προς τον στόχο που έχει βάλει και είναι σε αρμονία με την ψυχή και το πνεύμα του.
Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει εγωισμό. Βοηθάει άλλους ανθρώπους,
είναι για άλλους ανθρώπους παρών, χωρίς ο ίδιος να έχει κανένα κέρδος. Ο
πνευματικός άνθρωπος ξέρει τις αδυναμίες του και ξέρει τα λάθη του.
Προσπαθεί να τα καλυτερέψει, αλλά και τα ομολογεί στον εαυτό του. Δεν
προσπαθεί να τα κρύψει από του συνανθρώπους του, να τα αλλοιώσει. Ένας
πνευματικός άνθρωπος ζει ταπεινόφρονα. Αυτό όμως δε θα πει ότι νοιώθει
κατώτερος ή ότι αφήνει να τον πατάνε. Ένας πνευματικός άνθρωπος είναι
ευγνώμων για κάθε μέρα, για κάθε λεπτό, για κάθε δευτερόλεπτο της ζωής
του. Είναι ευγνώμων για κάθε νέα γνώση
που παίρνει, πράγμα που δείχνει, ότι έκανε ένα ακόμη βήμα προς την
ωριμότητά του. Ένας πνευματικός άνθρωπος γίνεται παράδειγμα, χωρίς να
νοιώθει ανωτερότητα ή να νομίζει ότι είναι κάτι καλύτερο. Ένας
πνευματικός άνθρωπος ζητάει συνεχώς την σύνδεση με τον Θεό και τον
Χριστό, είτε βρισκόμενος σε μία ομάδα (εκκλησία), είτε μόνος του, χωρίς
να αμελεί ή να ξεχνάει τον δρόμο, που πρέπει να περάσει στην υλική αυτή
γήινη ζωή. Πρέπει δηλαδή, να είναι επιμελής, να εργάζεται και η ζωή του
σ’ αυτόν τον πλανήτη μπορεί να είναι ευχάριστη. Ένας πνευματικός
άνθρωπος δεν προσπαθεί να προσηλυτίσει άλλους, αλλά δείχνει με τις
σκέψεις του και τα λόγια του, πώς είναι τα αισθήματά του, τα
συναισθήματά του και οι θέσεις του στην ζωή αυτή. Οι αρετές ενός
πνευματικού ανθρώπου είναι να ζει ήσυχα, να έχει υπομονή και να είναι
ταπεινόφρων. Να ζει στην ύλη μεν, αλλά να μη θέλει πάντα να αποκτά
περισσότερα. Ένας πνευματικός άνθρωπος βοηθάει άλλους ανθρώπους, έστω με
το να τους ακούει μόνο, με το να τους δίνει την προσοχή του, έστω με
ένα βλέμμα στα μάτια από ψυχή σε ψυχή, από πνεύμα σε πνεύμα, έστω με ένα
αγκάλιασμα ή ένα σφίξιμο του χεριού
Ένας
πνευματικός άνθρωπος είναι ένας άνθρωπος, που στην γήινη ζωή του έμαθε
να βαδίζει στο θεϊκό μονοπάτι. Δεν ξεχωρίζει από τους άλλους ανθρώπους.
Για κάθε άνθρωπο υπάρχει ένα μέρος του πνευματικού κόσμου, δηλαδή ένας
σύνδεσμος με τον Θεό.
Ένας πνευματικός άνθρωπος βαδίζει κατευθείαν προς τον στόχο που έχει βάλει και είναι σε αρμονία με την ψυχή και το πνεύμα του.
Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει εγωισμό. Βοηθάει άλλους ανθρώπους, είναι για άλλους ανθρώπους παρών, χωρίς ο ίδιος να έχει κανένα κέρδος. Ο πνευματικός άνθρωπος ξέρει τις αδυναμίες του και ξέρει τα λάθη του. Προσπαθεί να τα καλυτερέψει, αλλά και τα ομολογεί στον εαυτό του. Δεν προσπαθεί να τα κρύψει από του συνανθρώπους του, να τα αλλοιώσει. Ένας πνευματικός άνθρωπος ζει ταπεινόφρονα. Αυτό όμως δε θα πει ότι νοιώθει κατώτερος ή ότι αφήνει να τον πατάνε. Ένας πνευματικός άνθρωπος είναι ευγνώμων για κάθε μέρα, για κάθε λεπτό, για κάθε δευτερόλεπτο της ζωής του. Είναι ευγνώμων για κάθε νέα γνώση που παίρνει, πράγμα που δείχνει, ότι έκανε ένα ακόμη βήμα προς την ωριμότητά του. Ένας πνευματικός άνθρωπος γίνεται παράδειγμα, χωρίς να νοιώθει ανωτερότητα ή να νομίζει ότι είναι κάτι καλύτερο. Ένας πνευματικός άνθρωπος ζητάει συνεχώς την σύνδεση με τον Θεό και τον Χριστό, είτε βρισκόμενος σε μία ομάδα (εκκλησία), είτε μόνος του, χωρίς να αμελεί ή να ξεχνάει τον δρόμο, που πρέπει να περάσει στην υλική αυτή γήινη ζωή. Πρέπει δηλαδή, να είναι επιμελής, να εργάζεται και η ζωή του σ’ αυτόν τον πλανήτη μπορεί να είναι ευχάριστη. Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν προσπαθεί να προσηλυτίσει άλλους, αλλά δείχνει με τις σκέψεις του και τα λόγια του, πώς είναι τα αισθήματά του, τα συναισθήματά του και οι θέσεις του στην ζωή αυτή. Οι αρετές ενός πνευματικού ανθρώπου είναι να ζει ήσυχα, να έχει υπομονή και να είναι ταπεινόφρων. Να ζει στην ύλη μεν, αλλά να μη θέλει πάντα να αποκτά περισσότερα. Ένας πνευματικός άνθρωπος βοηθάει άλλους ανθρώπους, έστω με το να τους ακούει μόνο, με το να τους δίνει την προσοχή του, έστω με ένα βλέμμα στα μάτια από ψυχή σε ψυχή, από πνεύμα σε πνεύμα, έστω με ένα αγκάλιασμα ή ένα σφίξιμο του χεριού
Ένας πνευματικός άνθρωπος βαδίζει κατευθείαν προς τον στόχο που έχει βάλει και είναι σε αρμονία με την ψυχή και το πνεύμα του.
Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν έχει εγωισμό. Βοηθάει άλλους ανθρώπους, είναι για άλλους ανθρώπους παρών, χωρίς ο ίδιος να έχει κανένα κέρδος. Ο πνευματικός άνθρωπος ξέρει τις αδυναμίες του και ξέρει τα λάθη του. Προσπαθεί να τα καλυτερέψει, αλλά και τα ομολογεί στον εαυτό του. Δεν προσπαθεί να τα κρύψει από του συνανθρώπους του, να τα αλλοιώσει. Ένας πνευματικός άνθρωπος ζει ταπεινόφρονα. Αυτό όμως δε θα πει ότι νοιώθει κατώτερος ή ότι αφήνει να τον πατάνε. Ένας πνευματικός άνθρωπος είναι ευγνώμων για κάθε μέρα, για κάθε λεπτό, για κάθε δευτερόλεπτο της ζωής του. Είναι ευγνώμων για κάθε νέα γνώση που παίρνει, πράγμα που δείχνει, ότι έκανε ένα ακόμη βήμα προς την ωριμότητά του. Ένας πνευματικός άνθρωπος γίνεται παράδειγμα, χωρίς να νοιώθει ανωτερότητα ή να νομίζει ότι είναι κάτι καλύτερο. Ένας πνευματικός άνθρωπος ζητάει συνεχώς την σύνδεση με τον Θεό και τον Χριστό, είτε βρισκόμενος σε μία ομάδα (εκκλησία), είτε μόνος του, χωρίς να αμελεί ή να ξεχνάει τον δρόμο, που πρέπει να περάσει στην υλική αυτή γήινη ζωή. Πρέπει δηλαδή, να είναι επιμελής, να εργάζεται και η ζωή του σ’ αυτόν τον πλανήτη μπορεί να είναι ευχάριστη. Ένας πνευματικός άνθρωπος δεν προσπαθεί να προσηλυτίσει άλλους, αλλά δείχνει με τις σκέψεις του και τα λόγια του, πώς είναι τα αισθήματά του, τα συναισθήματά του και οι θέσεις του στην ζωή αυτή. Οι αρετές ενός πνευματικού ανθρώπου είναι να ζει ήσυχα, να έχει υπομονή και να είναι ταπεινόφρων. Να ζει στην ύλη μεν, αλλά να μη θέλει πάντα να αποκτά περισσότερα. Ένας πνευματικός άνθρωπος βοηθάει άλλους ανθρώπους, έστω με το να τους ακούει μόνο, με το να τους δίνει την προσοχή του, έστω με ένα βλέμμα στα μάτια από ψυχή σε ψυχή, από πνεύμα σε πνεύμα, έστω με ένα αγκάλιασμα ή ένα σφίξιμο του χεριού
